Skrzelopiór (Stevardia riisei Gili) — przez pewien czas nazywany Corynopoma riisei — pochodzi z Trynidadu i płn. Wenezueli. Ma podobną budowę i wymagania, jest tylko nieco bardziej ciepłolubny — odpowiada mu temperatura 22-27°C i dużo światła. Ryby połyskują brązowo lub niebieskawo, są prawie przezroczyste, z wyjątkiem srebrnego brzuszka i głowy, grzbiet mają zielonkawy. Znana jest też biała forma hodowlana; niestety, obie odmiany są obecnie bardzo rzadkie. Samiec ma wydłużone nieparzyste płetwy, dolny płat jego płetwy ogonowej jest mieczowało wydłużony. Bez mieczyka samiec mierzy do 7 cm (samica nieco mniej); ma on też na pokrywie skrzelowej wyrostek w formie pałeczki z grubszym owalnym zakończeniem, długości do 3 cm. W czasie godów samiec tańczy wokół samicy, rozpościerając płetwy i odstawiając pod kątem prostym w bok ten wyrostek pokryw, który znajduje się od strony samicy. W okresie godowym zakończenie wyrostka błyszczy złoto i czarno. W pewnym momencie samica stara się chwycić pyszczkiem to zakończenie wyrostka i wówczas samiec przepływa bardzo szybko przy jej boku i wtedy samica zostaje zaplemniona spermatoforami. Prawdopodobnie nie stwierdzono tego naocznie, ani nie sfilmowano.
Taką samą biologią rozmnażania odznacza się kilka pokrewnych gatunków. Są one różnorodne pod względem kształtu i wymagań; do hodowli trafiają rzadko. Jednym z nich jest Creagrutus beni Eigenmann, pochodzący z Ameryki Południowej, m. in. z Rio Beni w Boliwii. Mierzy do 6 cm, ma „typowy kształt ryby", jest dość smukły, grzbiet ma bardziej wypukły niż stronę brzuszną, pyszczek skierowany poziomo, umieszczony pod tępym czubkiem ciała (powiedzmy nosem). Jest to ryba srebrzysta, ku tyłowi żółtawa, z czerwonawymi płetwam , zwłaszcza u samców. Ryby te wymagają temperatury 22-28°C, do rozmnażania — od 24°C. Po gonitwie godowej samica sama składa w gąszcz roślin ok. 40 jaj. Teraz trzeba oddzielić ryby od ikry lub ostrożnie, z wodą, przenieść rośliny wraz z ikrą. Larwy lęgną się po 24-36 godzinach, kolejną dobę spędzają zawieszone, np. na roślinach. Następnie narybek przenosi się na dno i przebywa tam ok. tygodnia; pożera drobne żyjątka —pierwotniaki, wrotki itd. Można go dokarmiać zawiesiną roztartych innych pokarmów.Nazwa rodzajowa Creagrutus oznacza „wyszarpujący mięso"; przypomina ona, że nawet tak małe ryby wymagają zazwyczaj diety chociaż w części żywej, oraz że bystrzyki, inne ,,tetry" i te ryby mają ząbki, w odróżnieniu od np. kardynałków lub danio.